nou, ik heb jan weer gezien. hij heeft besloten in Vleuten te blijven wonen, en komt nog steeds uit Afrika. met het eerste was ik erg blij, bij het tweede heb ik mij maar neergelegd. ben een beetje gaan lezen over Afrika, want ja, jan is geen domme jongen, dus ik denk . . . misschien zit daar voor mij ook wel iets in. bijvoorbeeld, wist je dat alle genen die op de wereld te vinden zijn, duitsers, japanners, indiers, eskimo's, belgen, ook in afrika terug te vinden zijn. wist je dat de zulu's al verkeersregels hadden voordat ze in Europa uberhaupt verkeer hadden. wist je dat zwarte vrouwen anders ruiken dan witte vrouwen. de man die over dat laatste schreef beschouwde zichzelf een beetje als een kenner. hij had het ook nog over de geur van aziatische vrouwen en een stukje over ruiken in het algemeen. slecht geschreven, maar ik snapte zijn punt. jan ruikt nog altijd als een echte vleutenaar, maar. . .jee. . ga ik dit nu echt vertellen. . . ja! ik ben willem ooit eens ontrouw geweest, en ben toen met de man van de nachtwinkel op de vleutenseweg een nachtje op stap geweest. willem dacht dat ik bij mijn zus in Haarlem sliep, maar ik sliep in Utrecht, als je begrijpt wat ik bedoel.. ik bedoel, ik sliep niet.
anyway, die man rook zo anders, niet lekkerder of viezer, gewoon anders. net zoals honing anders ruikt dan confituur. geen van bijde komen er zonder de bloemen en de bijtjes, en allebij heerlijk. anyway, ik snapte waar die man het over had. oh ja, ik heb de broer en de vader van jan ook gesproken. over het weer hoor, niet over jan. . ik merkte meteen dat dat een beetje gevoelig lag. maar dat maakte mij niet uit. alles wat met jan te maken heeft krijgt mijn volle aandacht. de vader van jan kende ik al, van vroeger. maar zijn broer kwam ik toevallig tegen bij de dirk. ik zei, he. . .ben jij soms familie van ja. . oeloekosoe. hij keek mij verbaasd aan . . JA zei die. . HOE weet jij dat. de OGEN zei ik, jij, je pa en jan hebben dezelfde ogen. toen gaf hij mij een dikke zoen en bood aan mijn boodschappentas, die vol zat met fruit -appels, peren, bananen, kiwi's, pineapple, sinasappelen- , groenten -boerenkool, penen, veldsla, peulen, rucola, spinasie- en wijn -twee flessen elzas, drie flessen chileense . . . dinges, een vijfliter pak franse roze-, naar huis te dragen. ik was met de oldsmobiel, dus dat hoefde niet. maar wat een schat zeg. grappig is dat eigenlijk he, dat je met 1 iemand wat begint te beginnen, en dan meteen ook met de rest in zee moet. ja, tja. . zo is het bij mij ook. bij iedereen denk ik, alleen niet bij de weesjes zonder vrienden. nou, dat was het weer. groetjes uit Vleuten, doei
ps
mijn zoon zat dit laatst te youtuben toen hij bij mij in de keuken aan mijn leptop zat. ik vond dat zo leuk. .
japie wilde nog een logje van mij
en ik ben blij dat hij het vroeg, want uit mijzelf doe ik het wel
maar niet zo snel. dus, toen hij het vroeg, of ik nog een logje wilde schrijven
zei ik dat ik het in mijn volgede logje
deze, over mijn nieuwe orgel zou hebben, een magnus
ik ben er helemaal gek mee.. . maar. . .heb ik hier wel eens verteld over jan. jan.
jan woont een paar deuren verderop van mij
hij en willem zaten samen bij de duivenvereniging. nooit verteld? nou. . het zit zo
toen willem overleed, toen hij zijn graf inging, ik bedoel, toen hij letterlij en figuurlijk de grond in zakte
kon ik er niet rouwig om zijn, letterlijk en figuurlijk. dat heb ik al eens verteld in een logje
wat ik niet verteld heb is dat niet veel later jan, die jan die ik hierboven noemdde
dat die jan bij mij op de koffie kwam. ik was meteen gek op jan. jan is een leuke man
en eigenlijk, weet je, en . . . het klinkt misschien een beetje gek voor de jeugd van tegenwoordig
. . maar weet je, ik ben een oude bep, en toch werd ik een beetje verliefd op jan
ja. verliefd op jan. maar wat gebeurd er nou. jan gaat op reis. zuid amerika, afrika, azie, jan gaat overal naar toe
hij stuurt mij af en toe een kaartje en laat een tatoe zetten. een tatoe. op zijn rimpelige bovenarm
anyway, op een gegeven moment staat die weer voor mijn deur, en zegt. . he bep.
ik zeg, he jan. zegt die. . ik heet geen jan meer, ik heet oeloekosoe.
ik kan het opschrijven maar niet uitspreken. oeloekosoe
ik zeg .. ok jan, kom binnen. hij pissig, maar komt toch binnen
ik zet koffie,. zegt die. . heb je geen bruine klaver thee .. .
ik woon in vleuten, en in vleuten hebben ze geen bruine klaver thee
en eerlijk gezegd, al hadden ze het, al was het in de aanbieding
als je bij komt is het gewoon koffie. earl grey als je aandringt, maar het moet echt niet gekker worden
nou, dat was buiten oeloekosoe gerekend. hij werd helemaal emotioneel
alsof ik hem niet zag voor wie die was. een zulu uit vleuten of zoiets. en ja, nee, inderdaad
ik zag gewoon jan. maar ja, hoe moet je het zeggen, ik weet niet wat jan allemaal meegemaakt heeft
. . in zijn leven bedoel ik, maar wat het ook is, hij kon er niet echt mee omgaan.
begon in het engels tegen mij te praten
nu spreek ik een aardig woordje over de grens, en zo wist ik. . zijn engels is niet best. het utregs zat er spek doorheen
dus ik zeg 'jan, het is the. . niet zhe. . ' zegt die. . 'bap, kall mie oeloekosoe plies ok. oeloekosoe'
ik zeg 'jan, luister, ik noem je jan, en als jij hier nog vaker wil komen zul je er gewoon aan moeten wennen
en als je er aan gewend bent, dan zal ik vader jakob voor je spelen op mijn nieuwe orgel'
nou, weet je wat. . we hadden afgesproken samen naar het buurthuis te gaan, om te bloemschikken
maar hij ging dus niet mee. hij zei 'aim a bitje sik bep, its better det ai go hoom'
nou. daar zit je dus, als vrouw op leeftijd, half verleid en half gekeerd
niet dat ik medelijde met mijzelf heb hoor.. . ik bedoel . . het is niet makkelijk
maar weet je wat ik dan denk, als ik alleen thuis zit en alles bedenk. . dat jan,
jan, die heeft het pas echt moeilijk. niet dat ik daar wat aan heb, voor mijzelf bedoel iik
want jan is een leuke vent. maar ja. wat moet je ermee?
toen willem overleed voelde ik niet wat ik dacht dat ik hoorde te voelen
ik voelde mij opgelucht. willem en ik kende elkaar al van de lagere school,
hij was mijn eerste vriendje, ik was zijn eerste meisje.
hij heeft mij alles gegeven wat ik nodig had. ik heb nog steeds dezelfde vriendinnen
met wie ik opgegroeid ben, we zijn geen van allen ooit uit vleuten verhuisd
maar toch ben ik de enige die ooit naar hawai op vakantie is geweest.
ik heb het ze nooit verteld, we gaan al decenia samen naar de rijnvallei
maar dat willem mij mee heeft genomen naar hawai. . . dat heb ik ze nooit verteld
de rijnvallei zou er maar pover bij afsteken. ik zou hawai nooit in willen ruilen voor de
rijnvallei, maar ik ken mijn meiden. . ze zouden me willen geloven, maar
het zou ze niet lukkken. en toch, toen willem overleed, voelde ik opluchting.
in de eerste plaats omdat hij kanker had, hij rookte al vanaf zijn negende
en zijn longen waren een broedplaats voor ongenezelijke ziektes.
de laatste drie jaar van zijn leven heeft niets gedaan dan lijden. ik was
blij voor hem. dat hij verlost was van de pijn. maar eerst en vooral was
ik blij voor mij! want. . en dit heb ik mijn vriendinnen ook nooit verteld,
willem wilde mij altijd veranderen. hij hield van mij, dat zal ik nooit verlochenen
maar hij hield meer van hawai. hij wilde een meid die daar bij paste, in het plaatje
snap je me. ik hield van hem en probeerde die vrouw te zijn, maar dat ben ik niet
dus het lukte niet. ik heb genoten van hawai, maar ik ben blij dat willem uit zijn
lijden is verlost. ik schaam me niet. daar ben ik te oud voor, te blij met wie ik ben
en misschien ga ik nog wel eens naar hawai, als god het wil, maar als ik ga
dan ga ik als mijzelf, als bep uit vleuten.
mijn zoon zegt dat hij het niet merkt, maar ik merk het zelf wel
vorige week nog vergeten het gas uit te zetten. er is niks gebeurd, maar ik schrok wel toen ik een half uur later
de keuken inliep en het pannetje drooggekookt op het fornuis zag staan gloeien.
ik doe geen gekke dingen, zoals twee verschillende sokken aantrekken, maar ik vergeet af en toe gewoon iets aan of uit te zetten. maar ja, ik las dat het mooi weer wordt, en dan ben je de rest al snel vergeten
die andere hadden ze niet goed vastegezet, maar daar kom je natuurlijk pas achter als je op vakantie bent
ik ga al heel mijn leven naar het rijndal, maar dit is de eerste keer dat ik er in het ziekenhuis lig
wat een aardige mensen daar, in het ziekenhuis. de dokter zag meteen wat er aan de hand was en begon toen in het hoogduits te vloeken op de chirurg die mij in nederland de heup had gegeven.
maar nu heb ik dus een nieuwe. ik zal er niet mee kunnen vollyballen, en ook niet mee kunnen pianospelen
